Posts tonen met het label | 2015 zomer/summer_bevrijding/liberation. Alle posts tonen
Posts tonen met het label | 2015 zomer/summer_bevrijding/liberation. Alle posts tonen

70 jaar bevrijding van Schiermonnikoog | 70 years liberation of the island Schiermonnikoog

De vlaggen in top | Flags out

Aankomst historische legervoertuigen | Arrival historical army vehicles

Houd ze rollend | Keep them rolling

Helemaal uit Zeeland | All the way from the province of Zeeland

 Op alles voorbereid | Prepared for emergencies

Mascotte | Mascot

The Seaforth Highlanders of Holland Memorial Pipes and Drums

Aan de kop van de stoet | The head of the parade

Een prachtig instrument | A wonderful instrument

Het defilé | The procession

Alle Schiermonnikoger schoolkinderen rijden mee | All the islander schoolchildren ride along

Aankomst bij de Willemshof | Arrival at Willemshof

The Andrew Sisters: "...every little Dutch girl says ja-ja!"

 De omwonenden op de eerste rang | Local residents at ringside

 De monnik, broeder Paulus, en de burgervader | The monk, friar Paul, and the Mayor

De eerste bewoners van Schiermonnikoog die zich in de Middeleeuwen op het eiland vestigen, zijn naar verluid de Cisterciënzer monniken van het klooster Claercamp uit Friesland. Het eiland dankt zijn naam aan de in grijze pij gehulde monniken: schier = grijs, oog = eiland. Aldus het 'Grijze Monniken Eiland'
De ambtsketting van de burgemeester kent een wel heel bijzondere geschiedenis die terugvoert naar 1910. In dat jaar logeert prins Hendrik op Schiermonnikoog en zoek contact met burgemeester Van den Berg. Die is in zijn oude kloffie in de tuin bezig en kleedt zich even om voor het hoge bezoek. Prins Hendrik fronst zijn wenkbrauwen bij het zien van het armetierig eilander ambtsketen en belooft: 'U krijgt volgend jaar een betere.' De prins houdt woord en in november 1911 overhandigt hij de verbouwereerde burgemeester een nieuw keten met wapenschilden van Schiermonnikoog en daartussen zeepaardjes. 'De zeepaardjes zijn een ontwerp van koningin Wilhelmina,' volgens de prins
  |  
The first inhabitants of Schiermonnikoog who settle on the island in the Middle Ages, are reportedly the Cistercian monks of the monastery Claercamp from Friesland. The island owes its name to the gray-clad monks: schier = gray, monnik = monk, oog (eye) = island. So the 'Grey Monk's Island'
The Mayor's chain of office has a very special history dating back to 1910. In that year Prince Hendrik stays on Schiermonnikoog and seeks contact with Mayor Van den Berg. The Mayor, who is busy in his old garb in the garden, dresses just for the high attendance. Seeing the miserable islander chain of office on the Mayor's chest, Prince Hendrik frowns an promisses: 'You get a better one next year.' The Prince keeps word and in November 1911 he hands over to the bewildered Mayor a new chain with coats of arms of Schiermonnikoog and in between seahorses. 'The seahorses are a design of Queen Wilhelmina,' according to the Prince

LINK > luister naar | listen to: 'Star Sisters Swing Medley'

1945-2015 'Verbondenheid' | 1945-2015 'Connectedness'

 De eilander kinderen hebben gedichten en tekeningen gemaakt met als thema ‘Oorlog & Vrede’. Al deze kunstwerken zijn te bewonderen in de ‘verbondenheidsroute’ die is uitgezet over het eiland. Tevens een aantal grote foto’s op locaties die typerend zijn voor de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog op Schiermonnikoog | The islander children created poems and drawings with the theme 'War and Peace'. All these works of art are on display in the 'solidarity route’ across the island. Also a number of large pictures on sites that are typical of the history of World War II on Schiermonnikoog

Het smalspoor treintje rijdt tijdens de bezetting in de Jaren 40-45 vanaf de oude veerdam aan de Waddenzee (de tegenwoordige jachthaven; zie vorige foto) doorheen de weilanden en het noordelijk duingebied, naar andere eilandzijde aan de Noordzeekust. Op de achtergrond schepen aan de veerdam die wachten op hoog water om uit te kunnen varen | The narrow-gauge railway runs during the occupation in the years 40-45 from the old causeway on Wadden Sea side (the present yacht harbor; see previous picture) through the meadows and Northern dune area, to the other island side at the North Sea shore. In the background you see ships at the causeway, who are waiting for high tide to sail

 In het centrum van het dorp worden enkele smalspoor-kieplorries tentoongesteld. Tijdens de bezetting vervoeren de lorries bouwmaterialen voor constructie van de vele bunkers die de Duitsers op het eiland laten verrijzen als onderdeel van de Atlantische Wal | In the village Centre are some narrow-gauge tip lorries exhibited. During the occupation they carry building material for construction of the many bunkers, that Germans let rise on the island as part of the Atlantikwall



Op 8 januari 1941 treffen zware bommen deze huizen aan de Langestreek. Op 28 juli 1943 vindt er nogmaals een bombardement plaats op het eiland, op twee plaatsen langs de Badweg en aan de Middenstreek. In totaal komen er 12 eilanders om het leven. Extra wrang is het feit, dat het Amerikaanse en Engelse bommen betreft van geallieerde vliegtuigen, volgeladen met explosieven die ze boven Duitsland moeten afwerpen. Soms onderschept door Duitse jagers, is het voor hen belangrijk om hun zware lading ijlings kwijt te raken en zo sneller en wendbaarder te worden. Hun voorschrift luidt, om de bommen te laten vallen boven open zee. Zo gebeurt het, dat enkele piloten de Groninger en Friese kust achter zich laten en denken over de Noordzee te vliegen. Echter bevinden ze zich boven de Waddenzee. Men geeft vervolgens opdracht om de bomluiken te openen, met desastreuze gevolgen voor de Schiermonnikoger bevolking | On January 8, 1941 heavy bombs fall on houses along the Langestreek ('Long Zone'). July 28, 1943 another bombardment on the island, hitting two places along the Badweg (‘Sea Bath Road’) and the Middenstreek (‘Middle Zone’). They kill a total of 12 islanders. Extra bitter is the fact that those bombs are American and British from Allied war planes, packed with explosives to shed over Germany. Sometimes intercepted by German fighters, it's important to get rid of their heavy load in great haste and become faster and more agile. They are instructed to drop the bombs once flying over open sea. So happens, that leaving behind the Groningen and Frisian coast, some pilots think to be above the North Sea. However, they are located over the Wadden Sea. Then they give command to open the bomb shutters, with disastrous consequences for the population of Schiermonnikoog

Nog voordat de oorlog voor Nederland begint, zijn er al drie doden op Schiermonnikoog te betreuren. De Duitsers leggen veel mijnen in zee, waaronder de uiterst gevaarlijke contactmijnen bij de ingangen tot Duitse zeehavens om toegang te verhinderen voor geallieerde schepen en onderzeeërs. Helaas gebeurt het geregeld, dat de explosieven losraken van hun verankering en vervolgens aanspoelen op de stranden. Drie eilander jutters denken een bijzonder soort boei te hebben gevonden, waarbij het koper aan het voorwerp redelijk wat geld opbrengt. Thuis gekomen, demonteren zij het koper waarna de contactmijn ontploft en de drie jongemannen het leven neemt. Een andere vinder van een contactmijn kan nog net op tijd worden gewaarschuwd. Nadien tijdens de bezetting, plaatsen de Duitsers palen op het eiland met eraan tentoongesteld een gedemonteerde contactmijn ter waarschuwing: 'Dit zijn zeer gevaarlijke mijnen - Afblijven - Levensgevaar'. Op de zwartwit foto is de waarschuwingspaal te zien die is geplaatst aan einde Badweg bij standhotel Noderstraun | Even before the war starts for The Netherlands, on Schiermonnikoog there are already three deaths to deplore. The Germans are laying a lot of sea mines, including highly dangerous contact mines at the entrances to German seaports in order to prevent access for allied ships and submarines. Unfortunately, it happens regularly that the explosives become detached from their anchor and wash up on the sands. Three islander beachcombers think to have found an exceptional type of buoy and the copper to the object will bring quite some money. At home they dismantle the copper, whereupon the contact mine explodes and kills the three young men. Another finder of a contact mine can be warned in time. During the occupation, the Germans install poles which exhibit a disassembled contact mine as a warning: 'These are very dangerous mines - Stay off - Life-threatening'. On the black-and-white photograph you see the warning pole situated at the end of Sea Bath Road near to Sands Hotel Noderstraun

De foto geplaatst aan het Westerhofpad toont één van de vier exemplaren 10,5 kaliber flak-geschut, als onderdeel van de ‘Batterie Stellung’ van de Duitse Kriegsmarine. Flak staat voor ‘Flugzeug Abwehr Kanone’. De bezetter zet het geschut in voor beschieting van schepen en geallieerde vliegtuigen. Aangevuld met lichter afweergeschut, hebben hier ook grote zoeklichten gestaan en een ‘luistertoren’, radarapparatuur waarmee men over grote afstand vliegtuiggeluiden opvangt en doelen op zee lokaliseert. Tijdens de oorlog staat de Batterie Stellung in nauw contact met de verderop gelegen ‘Radar Stellung Schlei’ en tussen beide stellingen verloopt een koerierspad | The photo placed along Path Westerhof, shows one of four copies 10.5 caliber flak-artillery, as part of the 'Batterie Stellung' (Battery Position) from the German Navy. Flak stands for ‘Flugzeug Abwehr Kanone’ (Aircraft Defence Cannon). The occupying forces use the cannons for firing ships and Allied aircraft. Complemented by lighter anti-aircraft guns, there also have been large searchlights and a 'listening ear', radar equipment which has successfully absorb long-distance airplane sounds and pinpoint targets at sea. During the war, the Batterie Stellung is in close contact with the further away 'Radar Stellung Schlei'. Between the two positions goes a courier path



Binnenin de munitiebunker Westerhofpad storen we onbewust een nestelende zwaluw. In het nest vijf eitjes | Inside the ammunition bunker Path Westerhof, we disturb unconsciously a nesting swallow. In the nest five small eggs



‘Stellung Schlei’ van de Duitse Luftwaffe is een radarstelling tweede klasse. ‘Schlei’ is de codenaam en tevens het Duitse woord voor de vissoort ‘zeelt’. In mei 1942 starten 100 arbeiders met de bouw van het complex onder leiding van 'Luftwaffe Bauleiting'. Eind 1942 is de ‘Luftwaffe Nachrichtenanlage Schlei’ operationeel. De stelling fungeert tevens als dorp en wordt bewoond door 200 van de 600 Duitse soldaten die zijn gelegerd op Schiermonnikoog. Het geheel is compleet met woonbarakken, bad- en toilethuis, keuken, kantine en een recreatie/filmzaal. Vanuit de lucht is de stelling nauwelijks zichtbaar door camouflageschildering en camouflagenetten, en de bunkers verstopt onder duinzand. Om geheimhouding te garanderen, geldt er een contactverbod met de Schiermonnikoger bevolking. Omgekeerd is de zwaarbewaakte militaire Stellung Schlei voor eilander burgers ten strengste verboden 'Sperrgebied'. De toentertijd hypermoderne stelling met radar- en afluisterposten, lokaliseert geallieerde vliegtuigen vanuit Engeland en meldt de vluchtgegevens aan Flakstellingen en vliegbasis Leeuwarden. Daar stijgen Duitse jagers op om de geallieerde bommenwerpers te verhinderen hun explosieven te laten vallen op Duitse steden, fabrieken en olieraffinaderijen. Deze nachtelijke geallieerde bombardementen worden talrijker tegen het einde van de oorlog om zo Nazi Duitsland eindelijk in de knieën te dwingen | ‘Stellung Schlei’ of the German Luftwaffe is a radar site of the second class. ‘Schlei’ is the code name and also the German word for the species ‘tench’. In May 1942 starts a group of 100 workers with the construction of the complex under leadership of the Luftwaffe Bauleiting. At the end of 1942, the ‘Luftwaffe Nachrichtenanlage Schlei’ (Air Force message attachment) is operational. The position also serves as a village inhabited by 200 of the 600 German soldiers stationed on Schiermonnikoog. The Stellung is complete with living barracks, bath and toilet House, kitchen, canteen and recreation room with cinema. From the air, the position is barely visible by camouflage painting and camouflage nets, whereby bunkers are hidden under dune sand. In order to ensure secrecy, it’s for the men forbidden to have contact with the Schiermonnikoger population. Conversely, the heavily guarded military Stellung Schlei is strictly prohibited for islander citizens as ‘Sperrgebied’. The at that time ultramodern radar and listening post, locates Allied aircraft from England and reports flight data to Flak positions and the Frisian 'Leeuwarden Air Base'. There German hunters take off to prevent Allied bombers dropping their explosives on German cities, factories and oil refineries. The nightly Allied bombardments are becoming more numerous by the end of the war, to force Nazi Germany to surrender

Na de bevrijding in 1945, zijn de Schlei-gebouwen van hout en steen afgebroken. Echter bevinden de meeste van de tientallen grote en kleine bunkers zich nog steeds onder het duinzand. Onverminderd zijn de ingrijpende oorlogse veranderingen in het oorspronkelijke duingebied vandaag de dag zichtbaar als een onnatuurlijk reliëf. De foto toont de toegang tot de noodstroombunker die de ‘Radarstellung Schlei’ van elektriciteit heeft voorzien. De bunker is samen met de munitiebunker Westerhofpad na bijna 70 jaren van rust uitgegraven en geopend voor publiek in 2015. Het is een actie van het Schiermonnikoogse ‘Bunkermuseum Schlei’, als onderdeel van het toegankelijk maken van de oorlogsgeschiedenis Atlantikwall op alle Nederlandse Waddeneilanden | After the liberation in 1945, the Schlei buildings of wood and stone are broken down. Most of the dozens of large and smaller bunkers, however, are still hidden under dune sand. The profound war changes in the original dune area, are still visible today as an unnatural relief. The photo shows the entrance to the power-emergency bunker, which has supplied electricity to the ‘Radarstellung Schlei’. Like the ammunition bunker Path Westerhof, the power-emergency bunker is excavated after almost 70 years of peace and opened to the public in 2015. An action of the ‘Bunker Museum Schlei’ on Schiermonnikoog, as part of making the Atlantic Wall-history accessible on all islands in the Dutch shallows Wadden Sea

De noodstroombunker is voorzien van een originele aggregaat uit de oorlogstijd | The power-emergency bunker is equipped with an original aggregate from war time

Aangezien het de Duitse agressor niet lukt om in 1940-41 Engeland te verslaan, richt men zich op het oosten. Om de mogelijkheid van een tweefrontenoorlog te voorkomen, maakt men Europa aan westzijde tot een onneembare vesting genaamd ‘Atlantikwall’. De bouw van de sterke verdedigingslinie duurt tot in het jaar 1944, het moment als bouwmateriaal schaars wordt. De onderneming heeft een enorme omvang en uiteindelijk strekt de Atlantische Wal zich uit over 2500 kilometer, vanaf de Spaanse grens langs Frankrijk, België, Nederland, Denemarken en Noorwegen, helemaal tot aan de Noordkaap aan toe. Er ontstaan 23.000 verdedigingswerken, waaronder in Nederland ruim 2000 zware bunkers van de in totaal 14.000 stuks. De linie bestaat uit samenhangende ensembles van zelfstandige grotere en kleinere eenheden die elkaar ondersteunen en zo gezamenlijk de kust verdedigen. Tussen de losse verdedigingspunten ligt de ‘Freie Küste’, de vrije kust met lagere prioriteit. Zij is minder zwaar bebouwd met verdedigingswerken. Eind 1943 worden in opdracht van Generaal Erwin Rommel de versterkingen uitgebreid met hindernissen en mijnenvelden op het strand. Tegenwoordig zijn er nog steeds sporen te vinden van ‘de grootste verdedigingslinie uit de wereldgeschiedenis’. In Nederland gelden ze als nationaal erfgoed en deels Rijksmonument | Since it is not possible to defeat England in 1940-41, the German aggressor focuses on the east. To avoid the possibility of a two-front war, they create an impregnable fortress of west Europe called 'Atlantikwall'. The construction of the strong line of Defense lasts until the year 1944, as building material becomes scarce. It is an enterprise of enormous size and eventually the Atlantic Wall stretches over 2,500 kilometers. Starting from the Spanish border, it runs along France, Belgium, The Netherlands, Denmark and Norway, all the way to the North Cape. There arise 23,000 fortifications, including over 2000 heavy bunkers in The Netherlands out of a total of 14,000 units. The line consists of independent coherent ensembles of larger and smaller units, that support each other and jointly defend the coast. Among the reinforcements is the so called ‘Freie Küste’, the free coast with less priority. It is less heavily constructed with defenses. From late 1943 in command of General Erwin Rommel, the fortifications are extended with obstacles and minefields on the beach. Today, there are still traces to find of ‘the largest line of defense in world history’. In the Netherlands they are considered national heritage and partly monument

De videofilm van Bunkermuseum Schlei documenteert het recente uitgraven van de bunkers in 2013. Tevens toont de film de locaties van de twee stellingen en de Wassermanbunker op Schiermonnikoog | The video of Bunker Museum Schlei documents the recent excavation of the bunkers in 2013. Also, the film shows the locations of the two positions and the Wasserman Bunker on Schiermonnikoog

Bunkermuseum Schlei | Bunker Museum Schlei

Bunkermuseum Schlei is opgericht in 2009 en gevestigd in een bunker van het type ‘Seeburg’. Tijdens de oorlog is dit een communicatiecentrum die gegevens van radar- en radiosignalen verzamelt en doorgeeft aan de Luftwaffe. Met jagers proberen zij hiermee de geallieerde vliegtuigen te onderscheppen. Om alle gegevens te verwerken, gebruikt men de zogenaamde ‘Seeburgtisch’: een glazen tafel, waarop de posities van geallieerde en Duitse vliegtuigen met lampjes worden weergegeven. De Seeburgtisch is nog steeds aanwezig in de bunker en geeft de hedendaagse bezoeker een idee van het functioneren van de radarstelling | Bunker Museum Schlei is founded in 2009 and located in a bunker of the type 'Seeburg'. During the war a communications centre, collecting data from radar and radio signals and passing on to the Luftwaffe. By hunters they try to intercept allied aircraft. To process all data, the bunker is installed with a so-called ‘Seeburgtisch’: a glass table on which the positions of Allied and German planes are displayed with lights. The Seeburgtisch is still present and gives the current visitor an idea of ​​the functioning of the radar site

Allerhande verzamelde objecten vertellen over het verloop van de oorlog op Schiermonnikoog. De Stichting Bunkermuseum Schlei drijft geheel op vrijwilligers die zorgen voor het vergaren van goederen, kennis en verhalen van Schiermonnikoog in de Tweede Wereldoorlog | All sorts of collected objects tell about the course of war on Schiermonnikoog. The Foundation Bunker Museum Schlei is entirely run by volunteers, who provide for collection of goods, knowledge and stories of Schiermonnikoog at the Second World War

Certificaat voor vervoer van bouwmaterialen | Certificate for transport building materials

'Kurfürstendamm' onder camouflagenetten | So called 'Kurfürstendamm', named after the famous avenue in Berlin, on Schiermonnikoog hiding under camouflage nets

Geallieerde piloot | Allied pilot

Het museum richt elke twee jaar een extra expositie in of ontplooit een activiteit | The museum focuses every two years on an additional exhibition or engages in an activity

Bevrijding: 'gebogen, maar niet gebroken!' | Liberation: 'bent, but not broken!'

Bunkermuseum Schlei is het hele jaar door geopend op zondag van 13.00 tot 16.00 uur en vanaf de voorjaarsvakantie t/m de kerstvakantie tevens op de woensdagmiddag. Het museum is te vinden aan het einde van Prins Bernhardweg (vlakbij strandpaviljoen ‘De Marlijn’) | Bunker Museum Schlei is open all year round on Sunday from 13.00 to 16.00 hours and also from Spring Break up to the Christmas holidays on Wednesday afternoon. The museum can be found at the end of 'Prins Bernhardweg' (Prince Bernhard Road), near to beach pavilion ‘De Marlijn’ (The Marlin)

LINK > meer informatie over | more information about: Bunkermuseum Schlei

De Wassermann bunker | Bunker ‘Wassermann’

 De Wassermann bunker is een betonkolos midden op het eiland, als onderdeel van de AtlantikWall. Voor zijn constructie in driekwart jaar, is minimaal 1460 m3 beton gebruikt. Al het bouwmateriaal is aangevoerd vanaf de oude veerdam via smalspoor. Vooraf aan zijn bouw, is de hoogste duin van het eiland afgegraven, de ‘Poemelsduin’, en nadien weer aangebracht ter camouflage | Bunker Wassermann is a concrete colossus in the middle of the island, as part of the Atlantic Wall. For its construction in nine months, at least 1.460 m3 of concrete is used. All building material is supplied from the old Causeway by narrow-gauge railway. Prior to its construction, the highest dune of the island is excavated, the 'Poemelsduin', and then applied again to camouflage

 De Wassermann bunker rijst 17 meter op en telt een lengte van 27 meter. In 1943 zou er bovenop de bunker een 30 meter hoge antennemast FuMG.42 worden geplaatst, met typenaam ‘Wassermann-S(chwer)’. Hiermee is men in staat om binnen het bereik van 300 kilometer het luchtruim te controleren op naderende vliegtuigen. Echter past de mast niet in de daarvoor aangelegde sokkel. Sommigen beweren, dat dit is gekomen door sabotage. Anderen lijkt dit een fabel, gezien de Gründlichkeit van de Duitse Bauleitung. Daarbij zij vermeldt, dat in 1943 het type Wassermann-S radar niet meer bruikbaar is door de voortschrijdende techniek van verstoring (‘jamming’). Al tijdens de bouw kiezen de Duitsers voor de lichter type radarantenne ‘Wasserman MII’, geplaatst langs het Jacobspad. De Wassermann bunker geldt als een mislukt project van de Nazi’s | Bunker Wassermann rises up 17 meters and has a length of 27 meters. In 1943, on its top they would have placed a 30 meter high antenna mast FuMG.42 with type name 'Wassermann-S(chwer = heavy). This one is able to monitor airspace within the range of 300 kilometers on approaching aircraft. However, the mast does not fit into the constructed base. Some claim, that this is the result of sabotage. To others it seems like a fable, given the ‘thoroughness’ of the German Bauleitung. In addition, it states in 1943 that the Wassermann-S radar is no longer useable given to innovative technique of disturbance (jamming). Already during construction, the Germans choose the lighter type radar antenna ‘Wasserman MII’, located along the Jacobs Path. Bunker Wassermann is a failed project of the Nazis

 In de Wassermann bunker | Inside bunker Wassermann

Schietgat tegenover de toegangstrap | Defense opposite the access stairs

Centrale doorgang | Central passage

Vertrek van de 'Stützpunktkommandant' | Office of the Base Commander

Verweerde stalen deuren | Weathered steel doors

'Beklimmen en betreden geschiedt op eigen risico' | 'Climbing and enter at your own risk'

Schitterend uitzicht over het hele eiland | A magnificent view over the island

Rond 1950 exploiteert men bovenop de voormalige bunker een terras. Het is geen succes. Vervolgens gebruikt de indertijd gevormde ‘Korps Luchtwachtdienst’ het complex voor vliegtuigherkenning en oefening. Tegenwoordig wordt de bunker bewaard als monument | Around 1950, the top of the former bunker operates as a terrace. It is not a success. Then, the previously formed ‘Corps Air Watchkeeping’ uses the complex for aircraft recognition and exercise. Today the bunker is preserved as a monument

LINK > meer informatie over bunkerbouw op Schier, inclusief video's | more information about building bunkers on Schiermonnikoog, with video material

Begraafplaats Vredenhof | Cemetery Garden of Peace

 In de omgeving zijn in de jaren 1850 tot 1910 tientallen drenkelingen begraven zonder naam of persoonsgegevens. Voor hun achterblijvende familieleden zal het bericht zijn geweest: ‘Onbekend, gebleven op zee.’ Tijdens de laatste jaren van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918; waarin het kleine Nederland zich neutraal heeft verklaard) begint een aantal eilander boeren en kapiteins in 1917 met de aanleg van begraafplaats Vredenhof. Een laatste rustplaats middenin het duingebied achter de hoge Poemelsduin (waar later bunker Wassermann zal verrijzen). Vredenhof is bedoeld voor aangespoelde drenkelingen, zoals Duitse matrozen van de Kriegsmarine. Na afloop van WOI bestaat het Vredenhof uit 13 graven en wordt in de volksmond matrozen- of drenkelingenbegraafplaats genoemd | In the years 1850 to 1910, in the vicinity dozens of drowned people are buried without a name or personal data. For their remaining family members the message will have been ‘unknown, died at sea.’ During the last years of the First World War (1914-1918; in which small country The Netherlands declared itself neutral) some islander farmers and sea captains start in 1917 with the construction of cemetery Vredenhof (Garden of Peace). A final resting place in the middle of the dune area behind high dune 'Poemelsduin' (where later bunker Wassermann will rise). Vredenhof is intended for stranded castaways, such as German sailors of the Kriegsmarine (German Navy). At the end of WW I, Vredenhof consists of 13 graves and is popularly called: ‘sailors or drowning cemetery’

Een plek van stilte en rust | A place of peace and tranquility

Na het aanspoelen van enkele lichamen begin 1920, besluit men tot de bouw van een lijkenhuisje annex bergplaats. Hierin speelt eilander hoteleigenaar Sake van der Werff een belangrijke rol. Hij benadert bedrijven voor het schenken van de benodigde bouwmaterialen, waarbij Uithuizen, Leeuwarden, Rotterdam en vooral ook Groningen de gulle helpende hand bieden. De eerste steenlegging is in juni 1925 | After the stranding of some bodies beginning in 1920, one decides to build a morgue-cum-storeroom. Islander hotel owner Sake van der Werff playing herein an important role. He approaches companies for donating the necessary building materials, where Uithuizen, Leeuwarden, Rotterdam and especially Groningen lending a generous helping hand. The first stone is laid in June 1925

De Tweede Wereldoorlog breekt uit en Alan Wilson is hiervan een slachtoffer. Zijn teraardebestelling op Schiermonnikoog vind plaats op 29 september 1939 en Wilson is daarmee de eerste geallieerde vlieger die in Nederland wordt begraven. In de daaropvolgende oorlogsjaren tot 1945 loopt op Vredenhof het aantal slachtoffers op naar 94 mannen, waarvan een groot deel als ‘onbekend’ | The Second World War breaks out and Alan Wilson is a victim. His burial on Schiermonnikoog takes place on September 29, 1939 and Wilson is the first Allied aviator buried in The Netherlands. In the subsequent war years until 1945, on Vredenhof the number of victims rises to 94 men, many of whom as 'unknown'

De 31 Franse graven herbergen militaire slachtoffers die zijn omgekomen tijdens operatie Dynamo. Een operatie waarbij het bij Duinkerken ingesloten Franse leger wordt overgezet naar Engeland. Na de oorlog in 1949 vervoert men negen van deze Franse militairen vanuit Schiermonnikoog naar hun moederland Frankrijk. De voormalige graven zijn zichtbaar als lege plekken tussen de andere rustplaatsen. De grafsteen op de foto vermeldt: 'Twee onbekend, gevallen voor Frankrijk' | The 31 French military graves accommodate victims who were killed during operation Dynamo. An operation in which the French Army trapped at Dunkirk, is transferred to England. After the war in 1949, nine of this French soldiers are transferred from Schiermonnikoog to their motherland France. The former tombs are visible as blank spots between the other resting places. The tombstone in the picture mentions: 'Two unknown, fallen for France'

De meerderheid van de graven op Vredenhof zijn van geallieerde vliegers, omgekomen bij aanvallen op Duitse (haven)steden, het zogenoemde ‘Bomber Command’, of bij aanvallen op konvooien en het leggen van mijnen in de Noordzee, de ‘Coastal Command’. De vlaggetjes zijn geplaatst door The Seaforth Highlanders tijdens Bevrijdingsdag | The majority of graves at Vredenhof are of Allied airman, killed in attacks on German (port) cities, so called ‘Bomber Command’, or in attacks on convoys and laying mines in the North Sea, the ‘Coastal Command’. The little flags are posted by The Seaforth Highlanders during Liberation Day

Drie Poolse militairen (één is 'onbekend') | Three Polish soldiers (one is 'unknown')

In juni 2018 krijg ik een verzoek voor het geven van toestemming, zodat men de foto's van de Poolse grafstenen mag plaatsen op een Poolse Internetsite met overzicht van Poolse gevallenen tijdens de Tweede Wereldoorlog  |  In June 2018 I receive a request for permission, so that the pictures of the Polish tombstones may be placed on a Polish Internet site with an overview of Polish cases during the Second World War
* Flying Officer Wacław Stanisław MICHALIK ~ LINK > https://niebieskaeskadra.pl/?control=8&id=777# 
* Sergeant Kazimierz Jerzy KAPA ~ LINK > https://niebieskaeskadra.pl/?control=8&id=480

Tot op de dag van vandaag onderhouden eilanders het Vredenhof. Tijdens de jaarlijkse Dodenherdenking (gevolgd door Bevrijdingsdag) eren zij ook hier de moedige mannen die hebben gevochten voor de bevrijding van Nederland | To this day the islanders maintain Vredenhof, the Garden of Peace. During annual Remembrance Day (followed by Liberation Day) they honor the brave men who fought for liberation of The Netherlands



In het kader van 'Their spirit, our pride 2014-18' schrijven Australische schoolkinderen hun persoonlijke gedachten over de Eerste Wereldoorlog op 100.000 houten kruisjes die worden meegegeven aan reizigers om te plaatsen bij Australische oorlogsgraven en herdenkingsmonumenten in de hele wereld | In the context of 'Their spirit, our pride 2014-18', Australian schoolchildren are writing their personal thoughts about the First World War on 100.000 small wooden crosses, that are given to travellers to place on Australian war graves and war memorials throughout the world







Op Vredenhof begraaft men vriend en vijand naast elkaar. Zo ook tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij de Duitse bezetter op Schiermonnikoog een geallieerde slachtoffer na zijn overlijden ziet als collega-strijder | On Vredenhof friend and foe are buried next to each other. Similarly during the Second World War, whereby the German occupier on Schiermonnikoog sees an Allied victim after his death as a fellow fighter

Dankzij inspanningen van hoteleigenaar Sake van der Werff (links op de foto met hoed) betoont de Duitse bezetter alle gevallenen militaire eer. Uitzonderlijk, aangezien het tijdens WOII geen regel is om elkaars doden eervol een laatste rustplaats geven. Het zegt ook iets over de betrekkelijke rust voor de bezetter, gelegerd op Schiermonnikoog | Thanks to efforts of hotel owner Sake van der Werff (left on photo, with hat) the German occupiers pay tribute to all fallen military. Exceptional, as during WW II there is no rule that parties give each other’s victims an honorable final resting place. It also tells us something about the relative calm of the occupying force, stationed on Schiermonnikoog

Op 19 juni 2014 zet een team van het project ‘DNA-databank Vermiste Personen’ de schep in de grond om vijf graven met onbekende drenkelingen te openen. Men neemt DNA-monsters van de resten. In ieder geval hoopt een Nederlandse familie op uitsluitsel of hun sinds 1968 vermiste familielid wellicht op Schiermonnikoog ligt begraven. In januari van dat jaar 1968 vergaat het Urker vissersschip UK91 ten noorden van Ameland en worden de vijf opvarenden niet teruggevonden. Een half jaar later spoelt op Schiermonnikoog een stoffelijk overschot aan dat niet meer kan worden geïdentificeerd. Maar in de zomer van 2015 geeft na 47 jaar de anonieme drenkeling een DNA-match en de toenmalige 28-jarige Urker visser Albert Zwaan is eindelijk gevonden. Wyb Jan Groendijk, de huidige beheerder van Vredenhof, heeft mede met de familie gehoopt op deze positieve uitslag. De bezielde Wyb Jan probeert al jarenlang achterblijvers hun doden terug te geven | On June 19, 2014 a team from the project 'DNA database Missing Persons' puts a shovel in the ground, to open five graves with unknown drowning men. They take DNA samples from the remains. In any case, a Dutch family hopes for an answer or perhaps their since 1968 lost family member is buried on Schiermonnikoog. In January that year 1968 the fishing vessel UK91 from the port city of Urk, perishes North of the island Ameland and the five crew members could not be retrieved. Half a year later flushes on Schiermonnikoog a body, which can't be identified. But in the summer of 2015, after 47 years, gives the anonymous drowning man a DNA match and then 28-year-old fisherman Albert Zwaan from Urk is found. Wyb Jan Groendijk, the current administrator of Vredenhof, has hoped with the family for this positive outcome. The inspired Wyb Jan tries for years to give families back their dead

Op Schiermonnikoog ontvangt men nog steeds de nabestaanden, afkomstig uit o.a. Canada. Het zijn voor deze familieleden emotionele momenten en men is geraakt door de liefdevolle verzorging van hun dierbare in het verre ‘Holland’. Algemeen spreekt hieruit de Nederlandse waardering voor de onbaatzuchtig inzet van geallieerde militairen. Deze mannen en vrouwen maken onverminderd deel uit van het Nederlandse geheugen en de Nederlandse geschiedenis | Schiermonnikoog still receives relatives, for example coming from Canada. For the family members these are emotional moments and one is touched by the loving care of their loved one in distant 'Holland'. Generally, this reflects the Dutch appreciation for the selfless efforts of Allied soldiers. These men and women are an undiminished part of Dutch memory and the history of The Netherlands

'Voorbij de branding, tussen helm en vliegdennen, zijn ze gebleven' | 'Beyond the surf, between marram-grass and pines, they have remained'

Na de oorlog vinden er op Vredenhof nog zes begrafenissen plaats, onder meer in 1955 van hotelhouder Sake van der Werff, tevens stichter van Vredenhof. De recentste teraardebestelling dateert van 2014, waarbij de markante Jan Fischer - 32 jaar lang eigenaar van Hotel van der Werff - is bijgezet naast zijn illustere voorganger Sake. Jans dochter Charlotte Fischer continueert het veelgeroemde Hotel van der Werff volgens de maatstaven van haar overleden vader: ‘Vernieuwing is een gebrek aan beheersing’ | After the war, there are six more funerals on Vredenhof, among others, in 1955 hotel owner Sake van der Werff, also founder of Vredenhof. The latest burial dates from 2014, where the striking Jan Fischer - 32 years, owner of Hotel van der Werff - is laid to rest next to his illustrious predecessor Sake. Jan's daughter Charlotte Fischer continues the much praised Hotel van der Werff according to the standards of her late father: ‘Innovation is lack of control’

Eenvoudig is het graf, maar overal ligt de stilte
Een paar schelpen, een bloem, een struik, een kruis
Hier zingt de leeuwerik zijn lied, hier ruisen zacht de halmen
Al is het in vreemde grond, hij is toch veilig thuis
(Lammert Wiersma, oud-directeur loodswezen Rotterdam & Friese dichter)
 |
Simple is the grave, but everywhere is silence 
Some shells, a flower, a shrub, a cross
Here the lark sings its song, here the culms rustle softly
Though it is in foreign soil, still he is safe at home
(Lammert Wiersma, former Director of pilotage Rotterdam & Frisian poet)

LINK > meer informatie over | more information about: Hotel van der Werff

LINK > meer informatie over | more information about: 'Their spirit, our pride 2014-18'